გახსენით მობილურ აპლიკაციაში
და შენ ომამდე პოეტი იყავი? - მეკითხება - კი, და ომშიც და მის შემდეგაც ვიქნები პოეტი.
„ჩეჩნები თავიანთი დღე და მოსწრება ყაჩაღობასა და მეზობლების ძარცვაში არიან, რომელთაც ესენი მძვინვარე ბუნების გამო სძულთ... ამ ბოროტ ხალხთან მოპყრობის ერთადერთი გზა იქნება მათი გაჟუჟვა ბოლო ჩეჩნამდე“.
მისამღერისას, როდესაც ისმის „you are a ghost“, ყველა მსახიობი გარბის კულისებისკენ, გამოაქვთ პოლიეთილენის თეთრი პარკები, რიგრიგობით გამორბიან და საქართველოს ტანზე ახვევენ.
ხვალ რომ პუტინი აღარ იყოს, ეს სტრუქტურული პრობლემები ქვეყანაში მაინც დარჩება. დარჩება ტოტალიტარული სისტემაც, ვინაიდან ის მილიონობით ადამიანისგან შედგება.
რუსეთს დასავლეთ ევროპა არასდროს აღიქვამდა საკუთარ ნაწილად, ამიტომ ის მუდამ რჩებოდა რასობრივ იმპერიად, რომელიც დასავლეთ ევროპის წინაშე თავს კოლონიად მიიჩნევს და ეყრდნობა დაწევა-გასწრების ლოგიკას.
ფოტოებს რამდენიმე თვის განმავლობაში ვაგროვებდი ნიუსებიდან, ფეისბუკიდან, თამბლერიდან და ყველა ციფრული კომუნიდან, სადაც პოსტავდა აღმოსავლეთის ხალხი. ყველა ფოტო მოპარულია, რა თქმა უნდა.
ალისა იოფფე, რუსი მხატვარი, რომელმაც უკრაინაში ომის დაწყებისთანავე დედასთან ერთად დატოვა თავისი ქვეყანა, ომის დაწყებიდან 7 თვის შემდეგ, 6 სექტემბერს “ბაია გალერეაში” გამოფენას მართავს.
მგონი, რუსეთში არ ყოფილა მეორე ასეთი იმპერატორი, რომელსაც, სალდათის ჩექმიდან პუშკინის ლექსამდე ყველაფერი მხოლოდ თავისად მიაჩნდა.
საუბრები უკრაინის მოქალაქეებთან ჩაწერილია 2022 წლის აპრილსა და მაისში.
2022 წლის 24 თებერვალს რუსეთის არმია უკრაინაში შეიჭრა. ეს სტატია სწორედ აქტიური საომარი მოქმედებების დროს იწერება. ინფორმაციული ნაკადი ელვისებურად ვრცელდება.
გეოპოლიტიკური რედუქცია განკერძოებული და უაზრო ფაქტებით რაციონალიზაციას უკეთებს ომს, რომელიც შესაძლოა, არც მომხდარიყო. აქ მსხვერპლი ჭადრაკის უსახურ ფიგურას ჰგავს და განწირულია.
შარშანდელ აპრილთან შედარებით, 2022 წლის აპრილში რუსეთის მოქალაქეების მიერ საქართველოს საზღვრის კვეთა 289 პროცენტით გაიზარდა.
2020 წელს პანდემიამ საქართველოს რუსეთზე ეკონომიკური დამოკიდებულება შეამცირა. 2021 წელს იგი კვალავ გაიზარდა, თუმცა 2019 წლის დონემდე ჯერ მაინც არ მიუღწევია.
იმ დროებაში, რუსები კავკასიას „თბილ ციმბირსაც“ ეძახდნენ. იმ დროის ნამდვილი ციმბირი „თბილი ციმბირის“ საზოგადო წარმოსახვის მთავარი კოშმარი იყო.
ეს უკანასკნელი ომი მასობრივი განადგურებისაკენ მიმართული ომია, ისეთივე, როგორიც გროზნოში, საქართველოში, შემდეგ ალეპოში.
2018-2020 წლებში საქართველოში მოხმარებული გაზის 7.6 % რუსეთიდან იყო. 2021 წელს აღნიშნული მაჩვენებელი 15% - მდე გაიზარდა.
ახლა მთელი დასავლეთი უნდა დავარწმუნოთ, რომ საქართველო არ იქნება რუსეთზე დაწესებული სანქციების გვერდის ასავლელი ადგილი.
ახლა უკვე კაცობრიობა დადგა მესამე მსოფლიო ომის საფრთხის წინაშე, რადგან უკრაინის მოკავშირეები, ძირითადად, ნატოს წევრები არიან.
რუსეთ-უკრაინის ომის შემდეგ მსოფლიოში მიგრაციული ნაკადების ტალღა შეიცვალა. 2022 წლის მარტში 5-ჯერ მეტი რუსი, 3-ჯერ მეტი უკრაინელი და 16-ჯერ მეტი ბელორუსელი ჩამოვიდა.
ადრე ხერსონის ქალაქები პატარა და უპერსპექტივო პროვინციად გვეჩვენებოდა, მაგრამ ახლა ძალიან გვინდა უკან დაბრუნება.
კონფლიქტოლოგი პაატა ზაქარეიშვილი ინტერვიუში გვიყვება, როგორ შეცვალა რუსეთ-უკრაინის ომმა რუსული იმპერიალიზმის ისტორია და რა გავლენა ექნება ამ ომს კავკასიის რეგიონზე.
ლინორ გორალიკის ჩანაწერები თბილისში მყოფი თუ მერე ჩამოსული რუსების მოყოლილ ამბებს ასახავს.
მაროდიორობას კიდევ ერთი თვისება გააჩნია. ხშირ შემთხვევაში ის ყოველგვარი საღი აზრისგან არის დაცლილი - მიაქვთ ძველი ტელეფონები, ქალის მეორადი ტანსაცმელი, ტაფები, ქვაბები, უნიტაზებიც კი.
N-ს და მის ქმარს და ოთხი სხვადასხვა ბინის მეპატრონემ უთხრა უარი - ყველაფერი კარგად მიდიოდა, სანამ რუსული პასპორტი არ დაინახეს - რუსები თბილისში
„თბილისი პიტერს გავს - ამბობს N., - მთელი ეს მილევადი სილამაზე, მჩქეფარე კულტურული ცხოვრება, რომელიც გვერდით ჩაგივლის და მოსკოველები დიდად არ უყვართ” - რუსები თბილისში
"ომის დაწყების შესახებ ინფორმაცია ჩემამდე ხმოვანი შეტყობინებით მოვიდა. პირველად იყო ხმა, ვიზუალიზაცია მოგვიანებით მოხდა".
ახლა იმდენად დიდი მნიშვნელობის რამ ხდება, რომ თითოეული ქვეყანა უნდა იყოს მზად, გაიღოს მსხვერპლი.
რუსი ხელოვანი ალისა იოფფე მარტის დასაწყისში გამოიქცა მოსკოვიდან.
"სტამბოლი... რუსეთის იმპერიის ცარგრადი, მესამე რომის შეუცვლელი მეორე რომი"
სულ რაღაც ერთი თვე საკმარისი აღმოჩნდა იმისათვის, რომ უკრაინელ პოეტებს მიმდინარე ომის ემოციური სურათები დაეხატათ... ნახეთ, ოთხი ავტორის შეგრძნებები, რეაქციები - სარკაზმიდან ტრაგიზმამდე...
რომან პოდენეჟნი კიევიდან რუსეთ-უკრაინის ომამდე თბილისში რამდენიმე დღით ადრე ჩამოვიდა. უკან დაბრუნება ვეღარ შეძლო. მისი ოჯახი კიევშია.
"რუსეთი რევანშისტული სახელმწიფოა, რომელიც უკანასკნელი 22 წლის განმავლობაში ცდილობდა თავისი ინტერესების გაძლიერებას"...
მისი შემოქმედების ნაივური სტილი მას საშუალებას აძლევდა შეექმნა იდუმალი, მზაკვრულად მაკაბური ხელოვნება, რომელსაც უფრო მეტი საერთო ჰქონდა სიურეალიზმთან, ვიდრე სოციალისტურ რეალიზმთან.
პუტინის ხელისუფლება ორ რამეზე დგას, ერთი, ნაკლებად მნიშვნელოვანი, მაგრამ მაინც გადამწყვეტი - პროპაგანდაა.
ეს შენობა დღეს განადგურდა. არიან დაღუპულები, დაჭრილები, განსაკუთრებით აუტანელია დაღუპულთა შესახებ ამბები.
ინტერვიუ დევიდ კრამერთან, აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის ყოფილ თანაშემწესთან დემოკრატიის, ადამიანის უფლებებისა და შრომის საკითხებში
დიალოგში მონაწილეობენ: თორნიკე მეტრეველი და ულრიხ შმიდი - შვეიცარიის სტ. გალენის უნივერსიტეტის პროფესორი.
"გაზაფხულის პირველ დღეს გილოცავთ, ჯანდაბა! მე ვიცი, რომ მსოფლიო ამას არ აპატიებს, უბრალოდ ყველა დამნაშავე დაისჯება".
'რუსული სული ტანკში?' ჟირინოვსკი გვთავაზობს, რომ რუსეთის იმპერიის საზღვრები ალასკიდან ფინეთამდე გაფართოვდეს
ახალ რუსეთში კულტურა აღარ თამაშობს მთავარ როლს ეროვნულ თვითიდენტიფიკაციაში, მაგრამ მას ნამდვილად არ უდგას ბოლო დღეები.
"ერეკლე მეორესთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ დაარწმუნოს ეს ორი გერმანელი, რომ საქართველოში ჩამოსახლება ღირს".
მეფე ცდილობდა, რუსეთის ყურამდე არ მისულიყო მისი მცდელობები, ეპოვა ახალი უცხოელი პარტნიორები ქვეყნისთვის სასარგებლო გეგმების დასაწყობად.
სულ: შედეგი
შედეგი არ მოიძებნა, სცადეთ თავიდან
ელ.ფოსტა ან პაროლი არასწორია
გთხოვთ ჩაწეროთ დადასტურების კოდი, რომელიც გამოიგზავნა თქვენს ელ-პოსტის მისამართზე :
უკაცრავად დაფიქსირდა შეცდომა
კოდი გაიგზავნა წარმატებით. გთხოვთ შეამოწმოთ "სპამ" ფოლდერი.
დარჩენილი რაოდენობა: