გახსენით მობილურ აპლიკაციაში
პირველი წერილი ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობიდან
მამებმა ღორებივით შესანსლეს ყველაფერი და საკუთარი თავის ამარა დაგვტოვეს.
ეძღვნება იმ ადამიანებს, რომლებიც ავრცელებენ პირადი ცხოვრების ამსახველ ფარულ ჩანაწერებს.
მე მიყვარს დიდი, სქელტანიანი წიგნები, რომანები, მუსიკაშიც – სიმფონიები, ყველაზე მეტად. მე ვხედავ კავშირს მათ შორის. ახლაც ერთ ეგეთ წიგნს ვკითხულობ, რობერტ გრეივზის რომანს, „მე, კლავდიუსი“.
15 წლისა რო არ გავეთხოვებინე ჩემ გამოყლევებულ მშობლებს, იქნებ მესწავლა რამე და ახლა აქ არ ვმდგარიყავი
მე რომ სიმაღლის შიშივით მჭირდეს სიცარიელის შიში, რა მეშველებოდა, სად წავუვიდოდი ჩემსავე თავს, ასე ცარიელს.
იტალო კალვინო, „თუ ზამთრის ღამით მოგზაური“
მენავაკა ერთი პატარა გამოგონილი ქალაქია, კანადის პრერიებში.
წერილი ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობიდან. მეორე დღე
მეც აქამდე ვარ მდევარი. გაუქრობელმა აწმყომ, თავისებურად უშრეტმა, რაც მოუზიდოს უზადო ან ნაკლიანი, წარსულია ყველას მუშტარი.
– მოშორდით ქვაბს, – თქვა მამამ და ოთახიდან გავიდა. მე, ჩემს ძმას შევხედე. დედამ, გაზზე შემოდგმულ ქვაბში, წყლის ტემპერატურა თითით შეამოწმა და მითხრა: – ნუ ნერვიულობ, დე, ღორია!
სულ: შედეგი
შედეგი არ მოიძებნა, სცადეთ თავიდან
ელ.ფოსტა ან პაროლი არასწორია
გთხოვთ ჩაწეროთ დადასტურების კოდი, რომელიც გამოიგზავნა თქვენს ელ-პოსტის მისამართზე :
უკაცრავად დაფიქსირდა შეცდომა
კოდი გაიგზავნა წარმატებით. გთხოვთ შეამოწმოთ "სპამ" ფოლდერი.
დარჩენილი რაოდენობა:
